Δυστυχώς, στην εποχή μας, οι αναζητητές του μεταφυσικού, αντιμετωπίζουν το ίδιο σκοτάδι στην άκρη του τούνελ που παλιότερα αντιμετώπιζαν οι επιστήμονες. Ενα πλήθος, δηλαδή, ανίδεων και ιδιοτελών ανθρώπων, που είτε σκόπιμα είτε απλά λόγω βλακείας και ημιμάθειας παρουσιάζουν στο ευρύ κοινό μια σκόπιμα διαστρεβλωμένη άποψη όλων των μεταφυσικών ζητημάτων. Τρανό παράδειγμα τέτοιων ανθρώπων και αντιμετώπισης ήταν η χθεσινή εκπομπή του Χαρδαβέλλα για τα περίφημα παιδιά του ‘83. Στην αρχή γέλασα, μετά θύμωσα, στο τέλος το έκλεισα γιατί με όσα άκουσα κόντεψα να ξεχάσω κι αυτά που ήξερα.
Για όσους ενδιαφέρονται, μια εξαιρετική ανάλυση του θέματος υπάρχει στο ιστολόγιο Μεταφυσικές Σκέψεις. Θα ήθελα όμως, εδώ, να σημειώσω κάποιες παρατηρήσεις μου από την χθεσινή εκπομπή.
Πρώτον, δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά ΚΑΝΕΝΑΝ που ως πρώτο σχόλιο σε οποιοδήποτε μεταφυσικό ή παραφυσικό ή εσωτερικό ζήτημα δηλώνει καταρχήν πρέπει να ξέρουμε όλοι πως παρακολουθούμαστε. Μη τρελλαθούμε έτσι? Αν τις προσπάθειες της επιστήμης να κρατάει αρχεία και δεδομένα που βοηθούν στην έρευνα θέλουμε να την ονομάζουμε παρακολούθηση, λυπάμαι αλλά δε διαφέρουμε σε τίποτα από τον Μεσαίωνα. Οποιος, βλέπει παντού διώκτες και συνομωσιολογικά σενάρια όχι μόνο χάνει σε αξιοπιστία αλλά και χάνει γενικώς και πρέπει να επισκεφθεί κάποιον ειδικό γιατρό.
Δεύτερον, άμα θέλουμε να λεγόμαστε σοβαροί αναζητητές του παράξενου, οφείλουμε να κάνουμε στην άκρη κάθε τι που παραποιεί την λογική σκέψη, όπως επίσης οφείλουμε να ερευνούμε και να εκφράζουμε όλες τις απόψεις. Κυρίως δε τις επιστημονικές. Οταν λοιπόν αναρωτιόμαστε τι απόγινε ο περίφημος πλανήτης Χ, καλό θα ήταν επίσης να προσθέτουμε τα κριτήρια με τα οποία η αστρονομική κοινότητα δέχεται κάποιο ουράνιο σώμα ως πλανήτη, και αν αυτό στο οποίο αναφερόμαστε τελικά τα πληρούσε. Δεν εμφανίζονται και εξαφανίζονται πλανήτες Χ, Ψ και Ω από τη δημοσιότητα γιατί κάποιοι έχουν να κερδίσουν κάτι απ’ αυτό. Αντιθέτως όμως, διαπιστώνω πως κάποιοι κερδίζουν (στην κυριολεξία) όταν αποκρύπτουν τα πλήρη στοιχεία.
Τρίτον, στην αστρολογία (την οποία μελετώ 15 χρόνια) ορίζουμε ως σύνοδο την όψη εκείνη που η θέση κάποιων πλανητών δεν απέχει πέραν των πέντε μοιρών για τους γρήγορους πλανήτες (από Δία και προς τον ήλιο) και πέραν των τριών μοιρών για τους αργούς πλανήτες (από Δία και προς τα έξω). Το να θέλουμε τώρα, καλά και σώνει να ορίσουμε ως σύνοδο διάστημα τριάντα μοιρών και πάνω ή είναι απέραντη βλακεία, ή απέραντη άγνοια, ή απέραντη σκοπιμότητα. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύει κανείς στην επιρροή των ουράνιων σωμάτων στη ζωή μας, η θέση τους στο στερέωμα όπως προβάλλεται στο νοητό ζωδιακό κύκλο είναι δεδομένη. Εχω τρία προγράμματα αστρολογίας και δύο τόμους αστρολογικών εφημερίδων με τις ακριβείς θέσεις πλανητώνμε ακρίβεια μοίρας και λεπτών και τέτοια σύνοδο δεν είδα. Και ναι, στα δεκαπέντε χρόνια που ασχολούμαι δεν θα μου ξέφευγε κάτι τόσο εντυπωσιακό όσο αυτό που ισχυρίζονται.
Τέταρτον, το μόνο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που είδα εγώ στα παιδιά και τους γονείς που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή ήταν ένα καλάμι τόοοοοοσο (με το συμπάθειο) καβαλημένο καταλλήλως. Διότι, ούτε εξαιρετική ικανότητα είναι η καταπληκτική δύναμη αυθυποβολής (μπράβο ρε φρούτο δηλαδή, όλοι οι άλλοι δηλαδή κάνουμε ότι πουν οι άλλοι) ούτε το να βλέπουμε εξωγήινους να μπαινοβγαίνουν στις ντουλάπες μας. Και η μάνα που της φάνηκε απόλυτα φυσικό και καμάρωνε που το παιδί της έβλεπε κάτι τέτοιο είναι εγκληματίας.
Πέμπτον, θα παραθέσω εδώ ένα επιχείρημα από ένα βιβλίου του Πιντέρη (τον οποίο αντιπαθώ τα μάλλα, αλλά σε αυτό έχει δίκιο). Οι γονείς λέει, ενός μικρού Σκορπιού τον βλέπουν στο κρεβατάκι του στο μαιευτήριο και καμαρώνουν πως ξεχωρίζει από τα άλλα παιδάκια. Ξεχνούν φυσικά ότι και όλα τα υπόλοιπα μωρά έχουν πάνω κάτω τις ίδιες μέρες γεννηθεί, άρα και είναι ομοίως Σκορπιοί. Λοιπόν και η αστρολογία και πολλά άλλα έχουν μία σοβαρότητα και ισχύ, οι οποίες χάνονται όταν μπαίνει μπροστά η ματαιοδοξία ενός ανθρώπου, λαού, φύλου, ιστορικής περιόδου κλπ. Και αυτό είναι ίσως και το μοναδικό κριτήριο για να κρίνονται και οι απόψεις του εσωτερισμού. Αν αυτό που προτείνει έχει σαν σκοπό την κάλυψη μιας τέτοιας ματαιοδοξίας, μούφα είναι και τσαρλατανισμός.
Δεν θέλω να επισημάνω συγκεκριμένα πρόσωπα όπως παρουσιάστηκαν και παρουσίασαν τις θέσεις τους στην εκπομπή αυτή, γιατί μερικοί έχουν εντελώς το ακαταλόγιστο και δεν κάνει να κοροϊδεύουμε τους ψυχικά ασθενείς. Ομως έλεος ε?
