Γκουχ γκουχ…

Κυρίες και κύριοι καλώς ήλθατε στον ΛΙΜΕΝΑ! Πατρών. Οχι, δεν πρόκειται για αεροδρόμιο και γι’ αυτό σταματήστε να μου ζητάτε το γραφείο των Minoan Airlines! Επίσης, οι πόρτες είναι αυτά τα μεγάααααλα ανοίγματα που μπαινοβγαίνει ο κόσμος, και το λιμάνι είναι αυτό ακριβώς δίπλα μας με την θάλασσα you know? Να σας υπενθυμίσω δε, σε εδώδιμους και αποικιακούς, ότι αυτό που κάνετε με το χαρτάκι που λέγεται εισιτήριο ΔΕΝ είναι chicken αλλά check in. Αμα ψάχνετε για chicken, έχει εδώ από πάνω την ψησταριά του Λεωνίδα, που το κάνει στα κάρβουνα να γλείφεις τα δάχτυλα σου.

Τέλος, εντό Πάτρα, εσείς πάτε Ιταλία. Και γι’ αυτό όταν μου ρχεστε φουριόζοι και στο παρά τσακ μη μου λέτε ότι ταξιδεύετε για Πάτρα γιατί θα σας ρίξω στο λιμάνι (ναι, αυτό που ορίσαμε πριν) και θα πεθάνετε από κολοβακτηρίδια!

Πάρτε το απόφαση. Ζούμε σε μια χώρα που τίποτα δεν επιτρέπεται να συμβεί αν οι κάμερες δεν είναι παρούσες. Και πάνω σ’ αυτό το σκεπτικό λυπάμαι, αλλά καθόλου αθώα δεν κρίνω πια τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών στην Πάτρα. Γιατί έζησα όχι απλώς από κοντά, αλλά από μέσα όλα τα χθεσινά επεισόδια στο λιμάνι, είδα τις πέτρες να σπάνε τα γραφεία μας και να προσγειώνονται στα πόδια μου και τον κόσμο να τρέχει να κρυφτεί. Με μία χρονική καθυστέρηση όμως. Μία καθυστέρηση που αφαιρεί την αθωότητα και το δίκιο απ’ όποιον εξεγείρεται στο όνομα τους.

Περίμεναν όλοι να έρθουν οι κάμερες πρώτα. Ξαναμαζεύτηκαν στην αρχή του δρόμου και πραγματοποίησαν την “πορεία διαμαρτυρίας” και τα “επεισόδια” κάτω από το άγρυπνο (my ass) βλέμμα του led της κάμερας πολλαπλών καναλιών που κατέγραφαν τα γεγονότα..

Μόλις οι κάμερες απομακρύνονταν, αμέσως όλοι ηρεμούσαν και χαζογελούσαν μεταξύ τους, κοροϊδεύοντας και τους λιμενικούς που δεν τολμάνε να τους ακουμπήσουν. Μετά ξανάπιαναν τις πέτρες..

Οκ αηδίασα..

Εντάξει, στη ζωή μου, είχα τη “χαρά” να ζήσω αρκετούς σεισμούς, και μάλιστα υπήρξα πάντα ανατριχιαστικά ψύχραιμη. Με τούτον όμως, τα είδα όλα λέμε! Δηλαδή οκ, την αίσθηση ότι το σπίτι χοροπηδάει πάνω στα θεμέλια του, πρώτη φορά την είχα…

Σιχαίνομαι τους ανθρώπους, που μεγαλώνοντας θεωρούν πως πρέπει να τους δικαιολογούνται τα πάντα. Φέρονται σαν κακομαθημένα παιδιά, και επιμένουν να αγνοούν ότι και οι υπόλοιποι έχουν τα προβλήματα τους και δεν μπορούν να τους κάνουν συνεχώς τα χατήρια. Φίλοι, συγγενείς, γκόμενοι σκασίλα μου μεγάλη τι είναι και τι δεν είναι, αν νομίζουν ότι το εγώ τους έχει κάποια μεγαλύτερη αξία από των άλλων.

Ακόμα περισσότερο σιχαίνομαι στις εναλλαγές τακτικής που έχουν προκειμένου να γίνει το δικό τους. Ξεκινάνε με ειρωνία, συνεχίζουν με κλάψα, και μετά περνάνε στην επίθεση. Αλλοτε αυτή η επίθεση έχει στόχο εμάς και άλλοτε τον ίδιο τους τον εαυτό. Προσωπικά μου είναι το ίδιο αποκρουστικό. Αυτού του είδους οι συναισθηματικοί εκβιασμοί είναι απαράδεκτοι. Κι όταν λέω σε κάποιον υπέρβαρο, με υπέρταση και χοληστερίνη στο θεό, “φτάνει πια μη τρως σα μουλάρι” , η απάντηση δεν μπορεί να είναι “κι εσύ μην καπνίζεις”. Ούτε όταν δεν μας αρέσει αυτό που ακούμε κλείνουμε τα τηλέφωνα , ούτε σηκωνόμαστε να φύγουμε. Αυτά συγχωρούνται σε παιδιά μέχρι 2 ετών. Από εκεί και πέρα κανείς μαθαίνει να συμβιώνει με τους άλλους και όχι να ζει εις βάρος τους.

Αυτά

Ναι, με την συγκεκριμένη φιλοζωϊκή έχω πρόβλημα. Καμμία αντίρρηση πως έχει βοηθήσει και κάποια ζώα, αλλά συνολικά παίρνει και μηδέν στην αξιολόγηση της αλλά της χρεώνω και τα κρατούμενα. Ηρθα σε επαφή μαζί τους όταν μου πρωτοσκότωσαν ζώα οι “αξιέπαινοι” γείτονες. Με την ευκαιρία τότε μας έδωσαν δύο μικρά σκυλάκια που έχουμε μέχρι τώρα. Οταν ξαναζήτησα τη βοήθεια τους, στο επόμενο φονικό, με ρώτησαν όλο ειρωνία αν τα έχω ακόμα εκείνα τα μικρά. Και φυσικά δεν βοήθησαν.

Μετά βρεθήκαμε αντιμέτωποι, για τα ζώα που στέλνουν σωρηδόν στο εξωτερικό. Θεωρώ επιεικώς αδιανόητο να έχουν μαζική ζήτηση τα αδέσποτα μας στη Γερμανία. Υπαγε οπίσω μου σατανά είπα και συνέχισα τη ζωή μου. Μόνο μία κοπέλα απ’ αυτούς, που έχει καιρό διαχωρίσει τη θέση της, ήρθε και βοήθησε στο δικαστήριο. Σ’αυτήν οφείλω τεράστια μπράβο και ευχαριστώ.

Στη συνέχεια βλέπω αναρτημένη τη φωτό της Αστριντ, την οποία και πήρα τελικά, σε ένα κτηνιατρικό φαρμακείο. Ρωτάω, μου λένε σήμερα το έβαλαν, πάρε τηλέφωνο. Πράγματι αυτό και έκανα και δώσαμε ραντεβού για το απόγευμα να την δω. Τα περίεργα άρχισαν από κει. Πρώτα μας τρέλλαναν στα τηλέφωνα μη και αργήσουμε γιατί έχουν και δουλειές να κάνουν. Κάνουμε ένα απίστευτο ταξίδι, μέσα σε τρελλά κατσάβραχα και φτάνουμε στη μέση του πουθενά κοντά στα Καλάβρυτα! Ενώ η αρχική ενημέρωση ήταν για προάστειο της Πάτρας. Στο τέλος το αυτοκίνητο μας δεν μπορούσε να ακολουθήσει στο γκρεμό που μας οδηγούσαν και πήγα μόνη μου πεζή. Εκεί σε ένα αχαρακτήριστο εντελώς χώρο, ήταν μαζεμένα καμμιά δεκαπενταριά ζώα. Επικεντρώνομαι στην μικρή μου για να μη συγχίζομαι, όπου μου λένε διάφορα για το ιστορικό της, ασθένειες, στειρώσεις, εμβόλια κλπ και μου κάνουν και ανάκριση δυσπιστίας μη και δεν το έχω στα πούπουλα το σκυλί. Υπογραμμίζοντας μάλιστα, πόσο πολύ καιρό την έχουν, πόσοι μήνες έχουν περάσει από την τάδε θερεαπεία, και ταξίδι στη Γερμανία σε ειδικό κέντρο για εκπαιδευτικούς λόγους. Τελικά την παίρνω με το λουρί, περπατάμε στους γκρεμούς και φτάνουμε στο αυτοκίνητο.

Μία ώρα μετά, χτυπάει το τηλέφωνο, πως όοοολως παραδόξως ανακαλύψανε ξαφνικά τον ιδιοκτήτη της. Εξίσου ξαφνικά, άρχισαν να συμπυκνώνουν τους μήνες σε βδομάδες. Μάλιστα. Σιχαίνομαι να με βγάζουν κουφή, τρελλή και να με κοροϊδεύουν μές τα μούτρα μου. Ετσι, ζήτησα τα βιβλιάρια υγείας του ζώου από τον δήθεν ιδιοκτήτη του σκυλιού με υπογραφή και σφραγίδα του κτηνιάτρου. Αυτοί αντέταξαν ως επιχείρημα ότι έχουν φωτογραφίες του ζώου. Με μια γρήγορη αναζήτηση στο ιντερνετ βρήκα χιλιάδες ίδιες. Πράγμα για το οποίο τους ενημέρωσα. Παραδόξως πως, έκτοτε εξαφανίστηκαν. Γιατί υποπτεύομαι ότι κανένας γιατρός δεν θα διακινδυνεύσει την άδεια του για να φτιάξει μούφα βιβλιάριο. Αυτοί οι κύριοι και κυρίες της φιλοζωϊκής λοιπόν έχουν γλυκαθεί με τα λεφτά. Παίρνουν λεφτά για τα ζώα που στέλνουν πειραματόζωα έξω, και προφανώς είχαν μόλις βρει αγοραστή και για την μπέμπα μου. Ναι, έχω πρόβλημα με αυτά. Δεν μου φτάνει να σώζουν ένα κακοποιημένο ζώο, όταν με ειρωνεύονται και δυσπιστούν γι’ αυτά που μου έχουν δώσει, όταν μου έχουν αρνηθεί βοήθεια όποτε τη ζήτησα (εξαιρείται η άγια γυναίκα που προανέφερα), όταν προσπαθούν με κόλπα να πάρουν το σκυλί που μονοι τους μου έδωσαν. Ντροπή, μόνο αυτό έχω να πω. Ντροπή γιατί κάποιοι βοηθάμε όσο μπορούμε, φροντίζοντας και κρατώντας ζώα με λεφτά που δεν έχουμε. Αλλά με όλη μας την καλή διάθεση. Ντροπή.

Τρίχες! Από εκεί ξεκινάνε και εκεί καταλήγουν όλα. Οκ, ωραία  τα μακρυά μαλλιά, βολεύει κιόλας να τα μανουβράρεις, αλλά κάποια στιγμή τα βαριέσαι. Κι ούτε είμαι είκοσι χρόνων να κυκλοφορώ με το ξέπλεκο κι ανάλαφρο. Τόσα χρόνια εξάντλησα χρώματα και ανταύγειες και τις σχετικές αλλαγές. Μόνο πράσινα δεν τα έχω κάνει (οκ, και ξανθά που να με πληρώνουν δεν το κάνω). ΤΑ ΒΑΡΕΘΗΚΑ όμως. Και με έχουν κουράσει. Και όπως είναι σγουρά στη βάση τους, μόλις πιάσει υγρασία πετάνε σαν τρελλά. Το καλοκαίρι δε, κάθε προσπάθεια να μαζευτούν είναι εντελώς χαμένη. Στο τέλος καταλήγω να κυκλοφορώ με μια τεράστια χαίτη λιονταριού που με τη ζέστη δεν είναι καθόλου ευχάριστη. Κι άμα τα πιάνω μετά πονάει το κεφάλι μου από το βάρος. Δειλά δειλά προτείνω να τα κόψω λοιπόν. Να, ίσα μέχρι τους ώμους. Τι μαθαίνω τότε ξαφνικά? Οτι να μην το κάνω που είναι τι ωραία (ναι, τραβάτε με κι ας κλαίω), γιατί έτσι μοιάζω λέει και στην Λαμπέτη!

Αυτό πάει πολύ! Είναι δυνατόν να έχω πέσει τόσο έξω για την εικόνα μου? Δεν είναι ότι δεν μ’ αρέσει γενικώς η Λαμπέτη, αλλά σαφώς δεν είναι το είδος γυναίκας που θα ήθελα να μοιάζω. Ολο αυτό το εύθραυστο, αερικοπαρμένο, κλαψομουνέ που είχε.. Σκατά. Εγώ περπατάω και τα βήματα μου χτυπάνε στο πεζοδρόμιο. Σηκώνω το κεφάλι ψηλά, και περνάω σα σίφουνας. Τι δουλειά έχω με τη Λαμπέτη? Σκατά.

Ο θεός να με κρατήσει μη πάω και τα κόψω σαν νεοσύλλεκτος μετά απ’ αυτό.

Σκατά είπα?

Αν έχει κάποιος από εσάς το Ζεϊμπέκικο από τον Αρχάγγελο του Πάθους του Δ.Παπαδημητρίου, ας το βάλει σ’ ένα mail να μου το στείλει..

veiledτελείαisisπαπάκιgmail.com

Ξέρετε τι άλλο εκτός από κριτική σκέψη και λογική χρειάζεται ο εσωτερισμός και η κάθε λογής ταυτότητα που θέλουμε να κουβαλάμε? Αρχίδια. Οχι αυτά τα ψεύτικα που κουνιούνται ανάμεσα στα πόδια ορισμένων. Αυτά δεν είναι παρά απλά σακουλάκια με σάρκα κι αίμα που δεν προσδίδουν κανενός είδους ψυχική ιδιότητα σε αυτόν που τα φέρει. Για τ’ άλλα λέω. Αυτά  που σου επιτρέπουν να έχεις άποψη καθαρή κι όχι να αντιγράφεις από περιοδικά και βιβλία. Αυτά που σου επιτρέπουν να συνεχίσεις να έχεις άποψη ακόμα κι όταν σε κατηγορούν γι’ αυτή. Κι όχι να χαμογελάς ηλιθίως και να μιλάς για αγάπες και αμπελοφάσουλα επειδή αυτό περνάει.

Λειψυδρία? Ξεραϊλα? Η σκόνη σηκώνεται και καλύπτει τα πάντα? Στην τηλεόραση σας τρομοκρατούν για τα αποθέματα του νερού που μειώνονται? Τώρα έχετε την λύση. Ερχόμαστε στο χώρο σας και με δικά μας όργανα, αλλά και την πολυετή πείρα και εξειδίκευση φέρνουμε βροχές καταρρακτώδεις, ποτιστικές, γεμίζουμε υδροφόρους ορίζοντες και τεχνητές λίμνες. Αποκτήστε τώρα κι εσείς χείμαρους βροχής σε τιμές που δεν θα πιστεύετε. Η διαδικασία είναι απλή και δοκιμασμένη. Σας πλένουμε ΟΛΑ τα τζάμια του σπιτιού, εσωτερικές βιτρίνες και καθρέφτες και σε λιγότερο από 24 ώρες η βροχή είναι γεγονός!

ΠΡΟΣΟΧΗ : μην το δοκιμάσετε μόνοι σας στο σπίτι μπορεί να έχει απρόβλεπτα αποτελέσματα

Δυστυχώς, στην εποχή μας, οι αναζητητές του μεταφυσικού, αντιμετωπίζουν το ίδιο σκοτάδι στην άκρη του τούνελ που παλιότερα αντιμετώπιζαν οι επιστήμονες. Ενα πλήθος, δηλαδή, ανίδεων και ιδιοτελών ανθρώπων, που είτε σκόπιμα είτε απλά λόγω βλακείας και ημιμάθειας παρουσιάζουν στο ευρύ κοινό μια σκόπιμα διαστρεβλωμένη άποψη όλων των μεταφυσικών ζητημάτων. Τρανό παράδειγμα τέτοιων ανθρώπων και αντιμετώπισης ήταν η χθεσινή εκπομπή του Χαρδαβέλλα για τα περίφημα παιδιά του ‘83. Στην αρχή γέλασα, μετά θύμωσα, στο τέλος το έκλεισα γιατί με όσα άκουσα κόντεψα να ξεχάσω κι αυτά που ήξερα.

Για όσους ενδιαφέρονται, μια εξαιρετική ανάλυση του θέματος υπάρχει στο ιστολόγιο Μεταφυσικές Σκέψεις. Θα ήθελα όμως, εδώ, να σημειώσω κάποιες παρατηρήσεις μου από την χθεσινή εκπομπή.

Πρώτον, δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά ΚΑΝΕΝΑΝ που ως πρώτο σχόλιο σε οποιοδήποτε μεταφυσικό ή παραφυσικό ή εσωτερικό ζήτημα δηλώνει καταρχήν πρέπει να ξέρουμε όλοι πως παρακολουθούμαστε. Μη τρελλαθούμε έτσι? Αν τις προσπάθειες της επιστήμης να κρατάει αρχεία και δεδομένα που βοηθούν στην έρευνα θέλουμε να την ονομάζουμε παρακολούθηση, λυπάμαι αλλά δε διαφέρουμε σε τίποτα από τον Μεσαίωνα. Οποιος, βλέπει παντού διώκτες και συνομωσιολογικά σενάρια όχι μόνο χάνει σε αξιοπιστία αλλά και χάνει γενικώς και πρέπει να επισκεφθεί κάποιον ειδικό γιατρό.

Δεύτερον, άμα θέλουμε να λεγόμαστε σοβαροί αναζητητές του παράξενου, οφείλουμε να κάνουμε στην άκρη κάθε τι που παραποιεί την λογική σκέψη, όπως επίσης οφείλουμε να ερευνούμε και να εκφράζουμε όλες τις απόψεις. Κυρίως δε τις επιστημονικές. Οταν λοιπόν αναρωτιόμαστε τι απόγινε ο περίφημος πλανήτης Χ, καλό θα ήταν επίσης να προσθέτουμε τα κριτήρια με τα οποία η αστρονομική κοινότητα δέχεται κάποιο ουράνιο σώμα ως πλανήτη, και αν αυτό στο οποίο αναφερόμαστε τελικά τα πληρούσε. Δεν εμφανίζονται και εξαφανίζονται πλανήτες Χ, Ψ και Ω από τη δημοσιότητα γιατί κάποιοι έχουν να κερδίσουν κάτι απ’ αυτό. Αντιθέτως όμως, διαπιστώνω πως κάποιοι κερδίζουν (στην κυριολεξία) όταν αποκρύπτουν τα πλήρη στοιχεία.

Τρίτον, στην αστρολογία (την οποία μελετώ 15 χρόνια) ορίζουμε ως σύνοδο την όψη εκείνη που η θέση κάποιων πλανητών δεν απέχει πέραν των πέντε μοιρών για τους γρήγορους πλανήτες (από Δία και προς τον ήλιο) και πέραν των τριών μοιρών για τους αργούς πλανήτες (από Δία και προς τα έξω). Το να θέλουμε τώρα, καλά και σώνει να ορίσουμε ως σύνοδο διάστημα τριάντα μοιρών και πάνω ή είναι απέραντη βλακεία, ή απέραντη άγνοια, ή απέραντη σκοπιμότητα. Ανεξάρτητα από το αν πιστεύει κανείς στην επιρροή των ουράνιων σωμάτων στη ζωή μας, η θέση τους στο στερέωμα όπως προβάλλεται στο νοητό ζωδιακό κύκλο είναι δεδομένη. Εχω τρία προγράμματα αστρολογίας και δύο τόμους αστρολογικών εφημερίδων με τις ακριβείς θέσεις πλανητώνμε ακρίβεια μοίρας και λεπτών και τέτοια σύνοδο δεν είδα. Και ναι, στα δεκαπέντε χρόνια που ασχολούμαι δεν θα μου ξέφευγε κάτι τόσο εντυπωσιακό όσο αυτό που ισχυρίζονται.

Τέταρτον, το μόνο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που είδα εγώ στα παιδιά και τους γονείς που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή ήταν ένα καλάμι τόοοοοοσο (με το συμπάθειο) καβαλημένο καταλλήλως. Διότι, ούτε εξαιρετική ικανότητα είναι η καταπληκτική δύναμη αυθυποβολής (μπράβο ρε φρούτο δηλαδή, όλοι οι άλλοι δηλαδή κάνουμε ότι πουν οι άλλοι) ούτε το να βλέπουμε εξωγήινους να μπαινοβγαίνουν στις ντουλάπες μας. Και η μάνα που της φάνηκε απόλυτα φυσικό και καμάρωνε που το παιδί της έβλεπε κάτι τέτοιο είναι εγκληματίας.

Πέμπτον, θα παραθέσω εδώ ένα επιχείρημα από ένα βιβλίου του Πιντέρη (τον οποίο αντιπαθώ τα μάλλα, αλλά σε αυτό έχει δίκιο). Οι γονείς λέει, ενός μικρού Σκορπιού τον βλέπουν στο κρεβατάκι του στο μαιευτήριο και καμαρώνουν πως ξεχωρίζει από τα άλλα παιδάκια. Ξεχνούν φυσικά ότι και όλα τα υπόλοιπα μωρά έχουν πάνω κάτω τις ίδιες μέρες γεννηθεί, άρα και είναι ομοίως Σκορπιοί. Λοιπόν και η αστρολογία και πολλά άλλα έχουν μία σοβαρότητα και ισχύ, οι οποίες χάνονται όταν μπαίνει μπροστά η ματαιοδοξία ενός ανθρώπου, λαού, φύλου, ιστορικής περιόδου κλπ. Και αυτό είναι ίσως και το μοναδικό κριτήριο για να κρίνονται και οι απόψεις του εσωτερισμού. Αν αυτό που προτείνει έχει σαν σκοπό την κάλυψη μιας τέτοιας ματαιοδοξίας, μούφα είναι και τσαρλατανισμός.

Δεν θέλω να επισημάνω συγκεκριμένα πρόσωπα όπως παρουσιάστηκαν και παρουσίασαν τις θέσεις τους στην εκπομπή αυτή, γιατί μερικοί έχουν εντελώς το ακαταλόγιστο και δεν κάνει να κοροϊδεύουμε τους ψυχικά ασθενείς. Ομως έλεος ε?